امروز، ملت سرافراز ایران بار دیگر در راهپیمایی باشکوه 22 بهمن، صحنه‌ای بی‌نظیر از تجلی ایمان، امید و اقتدار ملی را به نمایش گذاشتند. این آیین سالانه، که یادآور پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی است، امسال با حضور پرشورتر و گسترده‌تر از همیشه، پیامی قاطع به جهانیان مخابره کرد: عزم راسخ مردم بر حفظ دستاوردهای انقلاب و پیمودن مسیر پیشرفت.

از ساعات اولیه صبح، میادین و خیابان‌های اصلی کشور مملو از جمعیت شد. شور و هیجان حاضران، از کودکان خردسال تا کهنسالان، چشم‌نواز بود. پرچم‌های سه رنگ ایران که در دست‌های مصمم مردم به اهتزاز درآمده بود، در کنار پلاکاردهای حاوی شعارهای انقلابی، تصویری پویا از شوق مردمی را ترسیم می‌کرد که خود را صاحب این انقلاب می‌دانند. فریادهای کوبنده “مرگ بر آمریکا” و “مرگ بر اسرائیل” نه تنها نماد اعتراض، بلکه بیانگر روحیه تسلیم‌ناپذیری این ملت بود.

نکته برجسته این مراسم، حضور چشمگیر نسل جوان و نوجوان بود که نشان داد آرمان‌های انقلاب زنده و پویا باقی مانده است. در میان انبوه جمعیت، می‌توان امید به آینده‌ای روشن‌تر را در نگاه این نسل مشاهده کرد؛ امیدی که ریشه در باور به توانمندی‌های داخلی و خودکفایی دارد. شعارها و دست‌نوشته‌ها بر لزوم استمرار مسیر پیشرفت علمی، اقتصادی و فرهنگی تأکید داشتند و این مشارکت گسترده، خود بزرگترین پشتوانه برای تحقق این امیدها بود.

اقتدار ملی: نمایشی از ثبات و قدرت:

راهپیمایی 22 بهمن، جلوه‌ای از اقتدار نظام اسلامی در سایه حمایت مردمی است. این حضور پرشور، پاسخ مستقیمی به تلاش‌های معاندین برای ایجاد شکاف در جامعه بود.

شکوه و نظم حاکم بر راهپیمایی‌ها، به ویژه در پایتخت و مراکز استان‌ها، نشان داد که اراده جمعی مردم، قوی‌تر از هر تهدید و فشاری است و این کشور با تکیه بر نیروی درونی خود، همچنان استوار ایستاده است.

مهم‌ترین پیامی که از این اجتماع عظیم مخابره شد، وحدت کم‌نظیر آحاد ملت بود. فارغ از هرگونه گرایش سیاسی یا تفاوت سلیقه، مردم با یک صدا و یک هدف، در دفاع از میراث انقلاب گرد هم آمدند. این وحدت، برگ برنده ملت ایران در برابر دسیسه‌های خارجی و داخلی است و اثبات می‌کند که در پایه‌های اصلی نظام، مردم و مسئولین یکپارچه هستند.

راهپیمایی 22 بهمن امسال، بیش از یک یادبود، یک بیانیه زنده بود؛ بیانیه‌ای که در آن شوق دیدار، امید به آینده، اقتدار ملی و وحدت پایدار مردم، به زیباترین شکل ممکن نقش بسته بود و بار دیگر تاریخ‌ساز شد.

✍️ الهام جمالوندی

برچسب ها :ناموجود