امروز روز کارگره، روزی که باید از هر کسی که با دست خودش دنیا رو می‌سازه، قدردانی کنیم. من خودم یه بافنده فرشم و خوب می‌دونم که کار ما هیچ‌وقت آسون نیست. وقتی می‌گم فرش دستبافت، باید بدونید که پشت هر تاروپود یه دنیا زحمت، دقت و حوصله هست. این کار روز و شب نمی‌شناسه؛ وقتی به بافت فرش می‌پردازم، انگار در دل خودم گم می‌شم و هر گره‌ای که می‌زنم، یه لحظه از زندگی‌ام رو توی اون فرش جا می‌ذارم.

اما این راه پر از سختی‌هاست. وقتی در حال بافتن هستم، ساعت‌ها باید دقت کنم که هیچ اشتباهی در کارم نباشه. هر گره‌ای که اشتباه بشه، یعنی یه جایی از فرش از هم می‌پاشه و باید دوباره همه چیز رو اصلاح کنی. از طرفی، بافتن فرش دستبافت به انگشت‌ها و دست‌ها فشار زیادی میاره. گاهی دستم پاهام ورم می‌کنه، ولی باز هم باید ادامه بدم. شاید شما فکر کنید که این کار فقط نشستن و بافتن تار و پوده، اما این فقط ظاهر قضیه‌ست. بدن خسته، چشم‌های کم‌نور و کمر درد، همراه همیشگی‌ام هستند.

حالا توی این مسیر، شاید در روزهایی که فرش پیشرفت نمی‌کنه یا گره‌ها به راحتی پیش نمی‌رن، خیلی ناامید بشم. اما وقتی یه فرش به پایان می‌رسه و نگاه می‌کنم به تک تک تارهای رنگی که با دست خودم بافته شدن، تمام خستگی‌ها از یادم می‌ره. فرش دستبافت یه اثر هنریه که ارزش واقعی‌اش رو می‌فهمی وقتی که دست خودت رو روش کشیدی و احساس کردی هر گره یک داستانه، یک زندگیه.

همه ما توی هر حرفه‌ای که هستیم، می‌دونیم که هیچ کار سختی بی‌ثمر نیست. هر لحظه‌ای که با سختی‌های کارمون روبه‌رو می‌شیم، این تجربه‌ها و زحمت‌ها یه روزی خودشون رو توی زندگی نشون می‌دن.

در این روز، از تمام کارگران، چه در صنعت فرش بافی و چه در هر حوزه دیگه‌ای، تشکر می‌کنم. از کسانی که با دست‌های پر از زحمت و دلی پر از امید، کار می‌کنن تا دنیا رو بهتر کنن. روز کارگر رو به همه کسانی که با دست خودشون کار می‌کنن و به همه کسانی که از سختی‌های زندگی نمی‌ترسن، تبریک می‌گم. امیدوارم همیشه قدر زحمات و تلاش‌هایمان شناخته بشه و ارزش کار ما در هر زمینه‌ای بیشتر از پیش درک بشه.

✍️الهام جمالوندی

برچسب ها :ناموجود